Nuenen 4 speelt duckhunt

Met vereende krachten wist Nuenen 4 het tweede woerden team van de eendjes thuis af te troeven. De wedstrijd begon vol spanning en hoopvolle verwachtingen in de duckout van de eenden. In de duckout van de Nuenennaren was het zoals altijd ontspannen en goed toeven. De eendjes waren zo zelfverzekerd omdat zij een "Kees" in de gelederen hadden. Het was mooi zonnig toen om 11 uur de wedstrijd begon. De eerste. Inning ging goed van start.

Perry steeg op bij het eerste honk, vergat dat zijn hoogte meter het niet meer deed en net zoals een echte Turkisch Airlines vloog hij het weiland in zonder zijn landings gestel uit te zetten. Maar elke landing waarvan je weg kan lopen is een goede. Tim onze nieuw gewonnen speler besloot gebruik te maken van echte honkbal technieken en liet zich insluiten om het vierde punt binnen te loodsen. Begin van de derde inning werd er een bal snoeihard line drive het middenveld ingeslagen. Chici baas ving die bal magistraal en met een sublieme aangooi gooide hij deze in de grond voor Jason. Jason keek onverschrokken en stond paraat. Met veel geluk eindigde de bal ook op tijd  in de handschoen van Jason. En viel er dus een geweldige dubbel. Niet veel later ging Sandy aanslag dit ging ook niet heel onaardig. Sandy werd zelfs overmoedig en besloot een honk te gaan stelen.

Op de honken ontpopte Sandy zich tot een waar agressief roofdier. Sandy veroverde dan ook het tweede honk zonder enig problemen. Het derde honk is echter een uiterst moeilijk te pakken honk. Het “derde honk” bij de eendjes vlucht als het even kan er tussen uit. Dus Sandy sloop zachtjes richting het derde honk. Het “derde honk” kwispelde en rook behoedzaam in de lucht of er geen roofdieren in de omgeving waren. Sandy speelde hier behoedzaam op in, door benedenwinds te blijven van het “derde honk”. Toen hij binnen aanval afstand was sloeg hij met twee klauwen toe en beet hij dit honk direct in de nek. Het “derde honk” spartelde nog even maar Sandy hield het honk als een liefkozende doods kus vast totdat het “derde honk” haar laatste adem uitblies.

De Eendjes vonden dat het nu genoeg was geweest. Die verrekte jongetjes 4 van Nuenen slepen al weer een punt binnen. Dit kunnen we niet laten gebeuren. De huidige pitcher moest het veld ruimen. We zetten ons slagballen beest in. “De Kees” werd naar de pitcher plaat geroepen om daar als een malle ballen te gaan gooien. Die ballen vlogen als pijlen om onze oren. Even haperde de jacht op de eenden. Uit de duckout klonken al wanhoops klanken.  Ineens klonken de jongetjes van het vierde als meisjes van het vierde. Wat moeten we doen! Wat moeten we doen! En toen kwam het antwoord! We laten ook onze “Kees” los. Dat zal ze leren. Want zoals het spreek woord zegt. Wie een Kees gooit kan een Kees terug verwachten! En zo hielden de jongetjes van het vierde hun voorsprong. Klittenband Ivo was zo blij dat hij gelijk een berichtje deed richting zijn geliefde. “We hebben gewonnen” klonk het bericht. Het mocht niet veel helpen want van Klittenband Ivo werd wel verlangd dat hij daarna richting de meubelboulevard zou gaan. We hebben nooit meer wat van Ivo gehoord. We vermoeden dat hij nog altijd tussen de banken en de bedden dwaalt op zoek naar het licht dat hem weer buiten moet brengen.