|
|
Heren 2 - Flashback 2010
Door: Gijs Dijck van, 11.10.2010 09:33
Het Theo Hendrix Toernooi zit erop. En daarmee ook het seizoen voor Heren 2. Het is zo’n moment waarop je terug gaat kijken naar het afgelopen seizoen. Een moment van bezinning, van emoties en van ultiem genot. Wat heeft het seizoen gebracht? In de eerste plaats een hoeveelheid nieuwe bijnamen. Zo was er Jeremy "The Matrix" Pengel, zo genoemd vanwege zijn onnavolgbare 'moves' wanneer hij door een geworpen bal dreigde te worden geraakt. Minstens zo indrukwekkend zijn namen als Steven Mortier, Kasmir, G-Unit en, minder indrukwekkend maar wel passend, Timofeeff (mister buienradar), de man die baalt wanneer hij weet dat hij moet spelen als er regen wordt verwacht. Verder deden nieuwe begrippen de intrede, waarvan wordt verwacht dat zij binnen niet al te afzienbare tijd zullen worden toegevoegd aan de Van Dale. Een “Hemelaartje", bijvoorbeeld, betekent dat je al struikelend over je veters/voeten de bal naar het eerste honk weet te gooien voor de 'nul' waarna je ongenadig hard ten val komt. Een “Aloïtje” houdt in dat je als catcher een ‘pop-up’ vangt, uit je catcherhandschoen laat stuiteren, je handschoen draait en de bal vervolgens opnieuw vangt. Bij voorkeur voer je deze actie twee keer per wedstrijd uit. Ook verschillende prestaties zijn historisch en onvergetelijk. Een bloemlezing: - Een 1-2-3-inning door drie vangballen door middel van een duikactie (Kors), een sliding catch (Kempkens) en een 'running catch over the shoulder' (Hemelaar). Het publiek stond op de banken. “Nu stoppen! Stoppen op je hoogtepunt!”, aldus TC-voorzitter (softbal) Dovens. - De homerun-strijd, met fabelachtige comeback van Kempkens, die in de laatste competitiewedstrijd 3 homeruns wist te slaan, tegen 1 homerun van Van Gastel. Samen delen zij de titel 'Homerunking 2010'. - De ongekende comeback tegen de Royals: na 10-0 achter te hebben gestaan na de eerste inning (lekker voor je ERA: "wanneer ga je de statistieken van de wedstrijd verwerken, Gijs?") toch nog in 7 inningen winnen met 16-29. - De we-strooien-zand-in-de-ogen-van-de-tegenstander-en-beginnen-pas-te-slaan-na-de-7e-inning-actie tegen PSV, waarin we in twee inningen een 8-3 achterstand ombogen in winst. - De wederopstanding aan slag van o.a. Kempers, Pieter en Hemelaar in de 2e helft van het seizoen, alsook de drie honkslagen in de laatste twee wedstrijden van Van Vliet. • Het vooraf vragen om een vervangende loper voor Noordzij die vervolgens bij de eerste de beste grabbelactie van de rechtsvelder vol doorstoomt naar het tweede honk. Hoe groot was het verschil in snelheid hoe hij vervolgens het veld afstrompelde. - En natuurlijk de "Lèèèèx Gooooos" wanneer we het veld instormden. Van de ploegen onder ons wonnen we, van de ploegen boven ons verloren we in de regel, meestal terecht. We wonnen er uiteindelijk eentje meer dan dat we verloren, wat ons tot een prima middenklasser maakt. Tot slot kom je er zo aan het slot van het seizoen achter dat je nog wat wedstrijdverslagen op de website had moeten plaatsen. Hieronder dan maar, met dank aan onze correspondent Van Zandvoort, van wie we nog altijd niet weten of je "Zand" met een "d" of met een "t" moet schrijven. Mannen, tot het volgende seizoen. Revenge of the nerds! ------------- Ducks 1 tegen Nuenen 2 Zondag middag om 14.00 was de 3de en laatste wedstrijd van Nuenen twee tegen het Boxtelse Ducks. Na een eerder fiasco in Boxtel hoopte we op zoete wraak. Helaas, niets was minder waar. Aan de hand van een weergaloos foutenfestijn van de gehele Nuenense formatie wisten de Eendjes 13 punten te scoren op 4 hele honkslagen… tel uit je fouten. Een korte analyse in de 4de inning van onze scoorder (Chiki Baas) concludeerde dat slechts enkel onze talentvolle junior er tot dan toe foutloos had afgebracht, cru genoeg moest er echter na de eerst volgende slagman bij hem ook een E4tje geconstateerd worden. Slechte pot. Zonde. Maar van verliezen leer je ook. Snel onze trainingschoenen weer aantrekken en vol vertrouwen naar PSV vrijdag! ------------ Nuenenaren versus Parkstadters Zondag 19 september was na vele regendagen weer eens een wedstrijd wat qua weer betreft mooie mogelijkheden bood. Voor Parkstad was de wedstrijd zelve ook vrij mooi, voor ons Nuenenaren had het beter nog een weekje kunnen regenen (einduitslag 1-11). Van Nuenense kant betref was het enige noemenswaardige…. Euhm, het mooie weer. Wat snel vergeten mag worden was een steal van thuis en de maximaal 4 honkslagen in meer dan 30 mogelijkheden. Met al de verregende wedstrijden achter de boeg en het oog op de toekomstige toernooien hebben we nog veel mogelijkheden om onze zelf te revancheren. Laten we ons daar dan maar focussen de komende week.
Power by: Aim (Toemaar)
|
