Door: Jason Lentink, 05.09.2011 09:17
In 1969 werd de Honk- en Softball club Nuenen opgericht. Via medeoprichter zoon Peter kwam Theo Hendrix al spoedig een kijkje nemen bij wat hij eerst maar een rare sport vond maar waarbij hij snel bijna niet meer weg was te slaan. Al snel werd Theo de coach van de pupillen meisjes en enthousiast toeschouwer bij heel veel andere wedstrijden.
Gaandeweg echter verlegde hij zijn interesses. Buitenmens en natuurmens als hij altijd is geweest, werden het honk- en softallterrein het domein waarover hij jarenlang de scepter zwaaide. Geen karwei was hem te dol, te zwaar of te moeilijk. Of het nou simpel grasmaaien of bomen snoeien was, het uitleggen van een softballveld dat voldeed aan de maatstaven van Europees softball, of het subtiel herstellen van een honkbalhandschoen, alles was mogelijk bij Theo.
Na zijn werkzame jaren was Theo dagelijks op de velden te vinden, altijd begeleid door minstens één hond. In de ochtend was het vaak een ommetje over het veld; in de middag was het het verrichten van de vele werkzaamheden die zich op en om een sportveld kunnen voordoen. Gedurende vele jaren heeft Theo bijna dagelijks uren op het veld doorgebracht. Als blijk van waardering werd hij tot erelid van de club benoemd.
Uiteraard kon ook de kantine – bij de opening in 1992 uit respect voor deze bijzondere man het Theo Hendrix Paviljoen genoemd - op veelvuldige bezoekjes rekenen. Behalve in honkbal was Theo namelijk ook bedreven in het toepen en het dartspel.
Honk- en Softball Club Nuenen heeft uitzonderlijk veel te danken aan deze oprechte, krachtige, unieke en markante persoonlijkheid. Theo Hendrix zal dan ook enorm worden gemist.
